توضیحات

نخ‌های بخیه جراحی در حال حاضر یکی از ضروری ترین ابزارها و تجهیزات پزشکی موجود در اتاق عمل هستند که جهت ترمیم بافت‌های آسیب دیده و بستن زخم‌ها و موضع عمل مورد استفاده قرار می‌گیرند. بخیه زدن یا به اصطلاح انگلیسی Suture (سچور) به معنی دوختن بخشی از بافت بدن می‌باشد.

 

ویژگی ها:

کمترین واکنش بافتی را ایجاد کند؛ نخ بخیه به عنوان یک جسم خارجی می‌تواند منجر به تاخیر در زمان ترمیم زخم شود.

دارای استحکام کششی کافی باشد.

محیط مناسبی برای رشد باکتری‌ها فراهم نکند.

قابل استریل کردن باشد.

آلرژی‌زا و سرطان‌زا نباشد.

انعطاف پذیر باشد.

 

موارد مصرف و سایز ها:

0-10 تا 0-8: برای انجام اقدامات ظریف مانند جراحی چشم یا ترمیم اعصاب استفاده می شود.

7-0 تا 0-6: برای انجام جراحی پلاستیک صورت یا ترمیم عروق و عروق کوچک بکار می رود.

5-0 تا 0-4: برای بسته شدن پوست یا ترمیم عروق بزرگتر استفاده می شود

3-0 تا 0-2: برای بستن لایه های عضلانی یازخم هایی که کشش بافت زیادی وجود دارد بکار گرفته می شود.

0 تا 1: برای بستن لایه های عمیق در پشت، لایه های فاسیا در شکم یا کپسول های مفصلی استفاده می شود.

2 تا 5: برای ترمیم تاندون ها استفاده می گردد.